Ultrazvuk je aparat koji se koristi za snimanje unutrašnjih organa. To su talasi koji se iz sonde usmeravaju ka unutrašnjim organima i kada naidju na prepreku (organ koji se snima) na ekranu se prikazuje slika posmatranog dela tela. Ovom metodom može se snimiti većina organa u telu: štitna žlezda (tireoidea), dojka, srce, jetra i slezina, žučni putevi, pankreas, mokraćna bešika, bubrezi i bubrežni putevi, genitalni organi kod žena, prostata kod muškaraca, ureteri, kukovi i centralni nervni sistem kod beba, kao i ligamenti, tetive i mišići. Snimanje je potpuno bezbolno, bez štetnog efekta i zračenja.

Transvaginalni ultrazvuk se uglavnom izvodi sa praznom bešikom sa posebno oblikovanom sondom koja se stavlja u vaginu. Na ovaj način lekar može generalno jasnije videti strukturu i s većom rezolucijom, jer gleda mnogo bliže nego transabdominalnom metodom. Iz tehničkih razloga, ultrazvučni talasi iz transvaginale sonde ne putuju tako duboko u telo kao ultrazvučni talasi iz transabdominalne sonde. Zato, dok se materica nije jako uvećala, transvaginalni ultrazvuk je ograničen na prvi trimestar, ali može poslužiti i u kasnijoj trudnoći.

Transabdominalni metod je najstarija i poznata je svim trudnicama. Nakon stavljanja gela, ginekolog prislanja sondu na stomak. Gel se nanosi da bi omogućio lakši prenos zvučnog talasa od sonde do kože. Ova pretraga se izvodi dok trudnica ima "optimalno punu" mokraćnu bešiku. Razlog zbog čega trudnica u ranoj trudnoći mora imati punu bešiku jeste što ultrazvučni talas ne prolazi dobro kroz gasove u crevima.

Najčešći razlozi za ultrazvučni pregled u trudnoći: utvrđivanje termina porođaja, otkrivanje da li je bilo krvarenja u početku trudnoće i da li se trudnoća odvija normalno, utvrđivanje višeplodne trudnoće (više od jedne bebe), u kasnijoj trudnoći položaj placente, fizički razvoj bebe i, koliko je moguće, provera da nema abnormalnosti, i dr.